ขอบคุณพี่เนตรและพี่เฉ็งด้วยค่ะ
ตอนนี้คิดใหม่ว่าปัญหาน่าจะอยู่ที่ตัวน้องอินทรีไม่ยอม
จะหนุนแต่แขนแม่ พอหย่อนหัวลงที่โซฟาก็โวยวายอ่ะค่ะ
ซึ่งเมื่อก่อนที่ผ่านมาพอทน เดี๋ยวนี้ไม่อยากทน (หนักและเมื่อย)
คงต้องฝึกให้แต่ท่านอนกันต่อไป โตแล้วน่าจะไม่ยากเนอะ
ทั้งขัดสมาธิ ทั้งท่ายกขา 1 ข้างหรือ 2 ข้าง ลองแล้วไม่เวิร์คค่ะ
ขัดสมาธิหลังงอลงมามาก(งอเพื่อให้เต้าหย่อนลงมาที่ปากลูก
เพราะเราทำหัวลูกต่ำลงไปหนุนที่เข่าที่เราขัดสมาธิ จึงต้องโง้มหลังตาม)
แป๊บๆ พอได้ค่ะ แต่ถ้านานจนลูกอิ่ม เมื่อยหลัง เมื่อยเข่า และชาที่ขาจังค่ะ
พี่เฉ็งก็ปกติไม่นั่งท่าหญิงๆ อยู่แล้วค่ะ มักจะไม่นั่งห้อยขาด้วยนะ
เคยแม้กระทั่งทำท่าที่ด้วยนะคะ (เอาลูกไว้บนแขนบน)

คือว่าช่วงนั้นลูกยังไม่หนักเท่านี้ ประกอบกับกำลังอินเพิ่งดูโยคะ(ทำเล่นแป๊บเดียวจ้า)
พี่เป็ดอุปกรณ์หมอนมารองใต้ตัวอินทรีแล้วเอาแขนเราช้อนหัวอีกที เข้าใจค่ะ
แต่ลำตัวอินทรีต้องไปโดนไปหนุนที่หมอนบ้างใช่เปล่าคะ นั่นแหละที่โวยวายค่ะ
อืม...ก็สงสัยเหมือนกันว่าจะช้อนนมตัวเองไว้ทำไม มันก็ยานได้ที่ดีแล้วนี่นา
อาจจะเพราะความเคยชินค่ะ เคยช้อนไว้ตั้งแต่แรกอ่ะค่ะ(ไม่ใช่กลัวหายนะ)
ที่จริงแล้วอยากได้ท่านี้มากๆ เลยค่ะ (ไปแอบก็อบรูปชาวบ้านมา)
มีใครให้ลูกท่านี้ได้สำเร็จบ้างไหมคะ ถ้าจะสบายอบอุ่นดีเนอะ
(และติดตรงที่อกเราไม่ตั้งแบบเค้าอ่ะจิ)
ท่านี้ลูกอ้อมไม่ยอมอ่ะค่ะ หรือว่าเด็กโตๆ มักจะ(เรื่องมาก)ไม่ยอมกันนะ
ขอบคุณทุกความเห็นอีกครั้งนะคะ มีอะไรเสนอแนะยินดีรับฟังต่อนะคะ
