ตอนนี้เราทั้งซึม+เศร้า+เครียดมากเลย คลอดน้องมาได้ 6วีคแล้ว แม่สามีมาช่วย แต่เดี๋ยวเค้าจะกลับสิ้นเดือนนี้แล้ว จะไม่มีตัวช่วยแล้ว จะต้องเลี้ยงลูกเองแล้ว ลูกก็งอแงจังเลย จะดูดนมตลอด กินมากๆ ก็ปวดท้อง ร้องไห้ไม่หยุด...ไม่ให้กินก็ร้อง....กินมากๆ ก็น้ำหนักเพิ่มเกินเกณฑ์..กลุ้มมาก เครียดไปได้ทุกเรื่อง อาหารการกินก็ไม่ถูกปาก กินอะไรตามใจชอบไม่ได้เพราะต้องให้นมลูก โน่นกินไม่ได้ นี่กินไม่ได้.. นมก็แข็งเป็นไตข้างเดียวมาสองวันแล้ว (แต่ไม่ปวด) ยังไม่หาย เมื่อวานนี้ก็ฉี่แล้วแสบ ต้องไปหาหมอกินยาแก้อักเสบอีก วันนี้ดีขึ้นแต่ปวดเสียดท้องแถวๆ หัวหน่าวอีก มีเรื่องให้กลุ้มไม่เว้นแต่ละวัน กลุ้มอีกว่าจะมีนมไม่พอให้ลูกกิน พอนมคัดมาก(เกินไป)ก็ทำให้ลูกกินแล้วสำลักพาลไม่กินแล้วร้องไห้อีก.........เครียดมากๆ เลยค่ะ แฟนเราก็บอกว่าให้ take it easy นี่ลูกคนที่สองแล้วน่าจะโอเค ...แต่ส่วนตัวเราไม่ว่าคนแรกหรือคนสองก็ไม่ไหวอ่ะ เพราะอยู่ต่างประเทศไม่มีคนช่วยเลี้ยงลูกเลย ต้องเลี้ยงเอง แล้วถ้าแม่สามีกลับไป ตอนเช้าต้องไปส่งลูกคนโตไปชายด์แคร์ด้วย จะทำยังไง ถ้าลูกคนเล็กยังหลับไม่ตื่น..ทั้งกลุ้มทั้งกังวลไปได้ทุกเรื่องเลย ....ขอบคุณที่รับฟังค่ะ

ใจเย็นๆ นะคะ ให้กำลังใจค่ะ
ถ้าลดความเครียดลงได้ ทุกๆ อย่างจะค่อยๆ ดีขึ้นค่ะ

อาหารการกินอาจไม่ต้องเครียดมากค่ะ ห้ามแค่ของหมักดอง
ของที่มีแอลกอฮอลล์ ของรสเผ็ดจัด แค่นี้เองค่ะ (ถ้าน้องไม่แพ้นมวัวนะ)

แบ่งเบาภาระให้คุณสามช่วยบ้างได้ไหม
อะไรที่ยังไม่ต้องเร่งด่วนมากก็ทิ้งๆ ไป ยังไม่ต้องทำก็ได้นี่คะ
ทำตัวเองให้สบายๆ ฟังเพลงเบาๆ กับลูกตอนให้นมก็ดีนะคะ

มีอะไรก็แวะเข้ามาหาเพื่อนที่นี่ได้ตลอดค่ะ

ส่งกำลังใจให้เยอะๆ เลยค่ะ คุณแม่ต้องพยายามไม่เครียดนะคะ รู้ว่าทำยาก แต่ทำใจให้สบายๆ อย่าคิด อย่ากลัว อย่ากังวลล่วงหน้า ช่วงเดือนที่ 2 นี่และ เราว่าเลี้ยงยากสุด เพราะเค้าจะงอแง ร้องได้ทั้งวัน วางไม่ค่อยจะได้ คุณแม่สู้ๆ นะคะ เดี๋ยวผ่านเดือนที่ 3 ไปจะดีขึ้นค่ะ

หาเวลาพักผ่อนบ้างนะคะ ลูกหลับเราก็หลับด้วย พยายามหาคนช่วยแบ่งเบานะคะ งานบ้านต่างๆ อะไรตัดได้ตัดออกไปก่อนค่ะ กินอาหารที่มีประโยชน์ ดื่มน้ำมากๆ ไม่เครียดนะคะ ยิ้มไว้ ยิ้มไว้ เอาใจช่วยค่ะ

เห็นด้วยค่ะว่าพ้น 3 เดือนแล้วจะดีขึ้น
แล้วคุณแม่จะภูมิใจในตัวเองว่าเราผ่านมาได้ยังไง ^^
สู้ๆๆนะคะ

สู้ๆค่ะคุณแม่ ลองหากล้วยหอมมาทานนะคะช่วยได้เยอะมากๆคะ ใช้ได้ผลมาหลายคนแล้วคะ เรื่องน้ำนมไหลเยอะค่ะ คุณแม่ไม่ต้องเครียดคะ ลูกสำลักดูดไม่ไหว ลูกก็จะหยุดพักหายใจคะ หายเหนื่อยลูกก็จะกินต่อนะคะ คุณแม่ลองดูซิคะ เด็กฉลาดออก ณิชเดือนแรกก็เป็นโรคซึมเศร้านะคะ ขี้ใจน้อยน้ำตาไหลเลยคะ คุณหมอเลยแนะนำให้ทานกล้วยหอมคะ ดีขึ้นเห็นๆคะ ขอให้โชคดีนะคะ แวะมาบ้านหลังนี้บ่อยๆนะคะ รับรองหายซึมเศร้าได้แน่ๆคะ

ขอบคุณทุกๆ กำลังใจค่ะ คิดไม่ผิดเลยที่แวะมาโพสต์ที่นี่...วันนี้ก็ร้องไห้อีกแล้ว มันรู้สึกหดหู่น่ะ วันนี้ปวดเต้าด้วย ก้อนแข็งๆ ที่เต้ามันไม่หายสักทีเป็นมาสามวันแล้ว วันนี้เริ่มปวด ไม่รู้ว่าเพราะเราไปบีบนวดมันมากไปหรือเปล่า...ตอนนี้กำลังคิดว่าจะเลิกให้นมลูกแล้ว เพราะว่ามีปัญหาเรื่องก้อนแข็งในเต้าบ่อย ตอนให้นมลูกคนโตก็เป็นแบบนี้จนต้องเลิกให้นมไป เพราะทนปวดไม่ไหว เดี๋ยวพรุ่งนี้มีนัดหมอ อาจจะไปขอยาหยุดน้ำนมมากินแล้ว รู้สึกว่าตั้งแต่ลูกคลอดมาเรื่องทีทำให้เครียดมากสุดก็เรื่องนมนี่แหละ ถ้าตัดปัญหาเรื่องให้นมลูกไปได้อาจจะดีขึ้น แม่ๆ ที่เชียร์ให้ดูดนมแม่อย่าโกรธกันนะคะ

คุณแม่ใจเย็นๆ ค่ะ ยิ่งเต้านมเป็นก้อนแข็งเป็นไต ต้องยิ่งให้ลูกช่วยดูดออกให้ค่ะ

ของเราช่วง 3 เดือนแรกก็เป็น ปวดและเจ็บมากที่สุด ประคบร้อนก็แล้ว บีบ นวด จนระบมไปหมด ยิ่งเวลาลูกดูดยิ่งเจ็บ แต่ต้องทนๆๆๆ ค่ะ สำหรับเราเอง เรียนรู้ได้ว่าไม่มีใครช่วยเราได้ นอกจากลูกค่ะ (สามีดูดให้ ยังไม่หายเลยค่ะ) ลูกเท่านั้น ต้องยอมให้ดูดไปเลยค่ะ แต่ดูนิดนึงให้เค้าดูดให้ถูกนะคะ คือต้องอมลึกถึงลานนม ทนเจ็บ แรงดูดของลูกจะช่วยให้ก้อนแข็งที่เต้านมหายไปได้ค่ะ

คุณแม่เชื่อมั่นนะคะ เอาใจช่วยมากๆ ค่ะ ลองดูค่ะ สู้ๆ นะคะ (ถ้าไม่ไหว ไม่เป็นไรนะคะ อย่าเครียด)

อย่าซีเรียสค่ะ มองหน้าลูกซิค่ะ เค้าไม่เคยเครียดใส่เราเลยใช่ไหมค่ะ นอกจากหิว ร้องโยเย แต่ไม่ว่าอย่างไร เค้าก็อยากที่จะอยู่ใกล้กับเรา แป๊บเดียวเค้าก็จะโต ไม่อยากดูดนมเราแล้ว เราจะอุ้มเค้าแนบอกไม่ได้แล้ว น่าเสียดายเวลาอย่างนี้นะค่ะ เรื่องเลี้ยงลูกคนเดียว ไม่ต้องห่วงค่ะ ดิฉันก็เลี้ยงกับสามี 2 คน มาตั้งแต่แรก พอถึงตอนนี้ 10 เดือนแล้ว มีคนมาสมัครเป็นพี่เลี้ยง แต่ดิฉันไม่รับ เพราะอะไรรู้ไหมค่ะ เพราะเราเลี้ยงมาจนอยู่ตัวแล้ว รู้จักทุกอย่างที่เป็นลูกของเรา และก็จะเลี้ยงต่อไปจนกว่าเค้าจะเข้าโรงเรียน ดิฉันกับสามีทำงานทั้งคู่ค่ะ สลับกันเลี้ยง ตี 5 ดิฉันจะอุ้มลูกใส่รถเพื่อมาที่ทำงานของดิฉัน 8 โมงเช้า พ่อเค้าเลิกกะกลางคืนขี่มอเตอร์ไซต์มารับลูกกลับบ้าน แล้วตอนเย็นก็จะต้องหอบลูกมาที่ทำงานดิฉันเพื่อมารับดิฉันกลับบ้านแล้วพ่อเขาก็จะนำมอเต� ��ร์ไซด์ขับตามกลับบ้าน เพื่อที่คืนนี้เขาต้องไปเข้ากะดึก แล้ววันรุ่งขึ้น ดิฉันก็จะปลุกลูกตอน ตี 5 เพื่อมาที่ทำงาน เป็นอย่างนี้มา 10 เดือนแล้วค่ะ สงสารลูกอยู่เหมือนกัน แต่ลูกเค้าปรับตัวได้ ไม่งอแง เพราะเค้าชินที่จะตื่นแต่เช้า เหนื่อยบนความสุขค่ะ
เรื่องอาหารทานได้ทุกอย่าง เว้นแค่บางอย่างเท่านั้นเอง เราทานอะไร ลูกก็จะได้ทานอย่างนั้น ลูกเค้าเลือกเองไม่ได้ หากแม่ทานอาหารที่ไม่มีประโยชน์ เค้าก็ต้องทานเพราะเลือกไม่ได้ แต่เค้าก็เต็มใจที่ทานพร้อมแม่ของเค้า
อาการทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันเกิดจากความคิด ที่คิดว่าเป็นนั่นเป็นนี่ คิดว่าจะทำอะไรไม่ได้เลย คิดไปทุกอย่าง ทั้งที่บางอย่างเรายังไม่ได้ลอง บางอย่างมันก็ยังไม่เกิดขึ้น คุณลองหยุดคิด แล้วมองดูข้างๆตัวคุณ สามี ลูกคนโต เจ้าตัวเล็ก เค้าก็คิดเหมือนกัน แต่เค้าคิดว่าอยากให้คุณผ่อนคลายบ้างแล้วมาลองดูกันสักตั้ง ดูซิว่าถ้าไม่มีคนช่วย เรา 4 คน จะผ่านมันไปได้ไหม
คุณป็นคุณแม่ คุณเป็นกำลังใจที่สำคัญของครอบครัวนะค่ะ
พวกเราทุกคนมีปัญหากันทุกคนค่ะ แต่เราจะไม่ทำให้ตัวเองต้องอ่อนล้า ยิ่งมีปัญหา ยิ่งต้องลุกขึ้นลุย เดินฝ่าไปเลยค่ะ เมื่อใดที่เราข้ามมันพ้น เมื่อนั้น เราจะคิดได้ว่าเราเสียเวลากับปัญหาขี้ปะติ๋วอย่างนี้ได้อย่างไร เวลาทุกนาที่มีค่าเสมอสำหรับการได้อยู่กันพร้อมหน้า พ่อ แม่ ลูก ค่ะ
น้องหยกซ่า ส่งกำลังที่แข็งแรงให้นะค่ะ และสมาชิกศูนย์นมแม่แห่งประเทศไทยทุกคนก็ด้วยค่ะ มีอะไรก็เขียนมาคุยได้นะค่ะ น้องหยกซ่า ยังมีเรื่องของครอบครัวที่รู้จักที่มีปัญหาต่างๆกันมาเล่าให้ฟัง เพื่อเป็นแรงผลักดันให้ยิ้มได้ อีกแยะเลยค่ะ
จากน้องหยกซ่าค่ะ

ใจเย็นๆ นะคะ เคยเป็นเหมือนกันค่ะ ขนาดเป็นหมอสูตินะคะ สามีก็เป็นหมอ ก็ยังมีปัญหา Postpartum Blue เลย เดี๋ยวอาการก็จะค่อยๆดีขึ้นค่ะ มักไม่เกิน 12 wk แต่บางคนก็นานกว่านั้น คนรอบข้างช่วยได้มากค่ะ พยายามหาเวลา relaxบ้าง ออกไปเดินเล่น ไปสระผมที่ร้านเวลาลูกหลับ ไปกินข้าวนอกบ้าน ฝากให้คนอื่นช่วยดูให้ หาเวลานอนกลางวันบ้าง แล้วจะรู้สึกดีขึ้น
ตอนที่เริ่มเป็นกลับจากรพ.ได้ 2-3วัน เหตุน่าจะเป็นจากเครียดเรื่องให้นมแม่ค่ะเพราะคาดหวังมากว่าต้องมีน้ำนมเยอะ ปรากฏว่า cesareon section นมมาช้ามาก หัวนมก็แตกเพราะหัวนมสั้น ลูกดูดไม่ถูกท่า เจ็บจนน้ำตาไหล ลูกก็ร้องไห้หิวนม ต้องให้นมผสม cup feed ปั๊มก็ไม่ออก ตอนนั้นเครียด ร้องไห้ง่ายมากๆ จนทุกคนงง เพราะปกติเป็นคนร่าเริง ตอนนั้นหงุดหงิดไปหมด จนไม่อยากทำอะไร เคยคิดได้ขนาดว่าชีวิตไม่มีอะไรดีเลย..T_T แต่ตอนมีสติก็คิดได้แล้วก็ขำ มองดูลูก ลูกเราก็น่ารักเค้าไร้เดียงสา ไม่ได้ตั้งใจทำอะไรเรา เราเครียดไปเอง
ตอนนี้ลูก 3+ เดือนแล้วค่ะ กลับมาทำงานแล้ว เป็นปกติ มีนมพอให้ลูกได้
สู้ๆนะคะ ^___^ เดี๋ยวจะค่อยๆดีขึ้น

คุณ pimmadak อ่านข้อความคุณแล้วทำให้เราร้องไห้ไปอีกรอบ... ขอบคุณมากๆ เลยสำหรับกำลังใจและคำแนะนะดีๆ

คุณหมอ BabyStamp เหมือนกันเลยค่ะ เรื่องที่ทำให้กลุ้มมากที่สุดก็เรื่องให้นมลูกนี่แหละ ตั้งแต่คลอดนมเยอะมากๆๆๆๆ พยายามให้นมลูกครั้งละเต้าเดียวเพื่อให้ร่างกายผลิตน้อยลง แล้วนมก็ไหลแรงเกินไป ลูกไม่ชอบ กินแล้วก็ร้องๆๆ ดิ้นๆๆ เป็นมาตั้งแต่ประมาณวีค 2 ทำให้แม่จะบ้าตาย เครียดมาตั้งแต่นั้น อาทิตย์นี้นมลดลงเยอะ แล้วก็มาเป็นก้อนแข็งที่เต้าอีก แล้วก็เรื่องอื่นๆ อีก เหมือนประดังเข้ามา เลยทำให้เป็นมาก เมื่อกี้ไปทำแบบสอบถามเรื่อง postnatal depression ผลออกมาเค้าว่าเครียด ให้ไปคุยกะหมอ ตอนมีลูกคนแรกก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน

ถ้าพรุ่งนี้เต้าไม่หายปวดก็คงจะไปขอยาหยุดน้ำนมมากินแหละค่ะ เพราะว่าไม่ไหวจริงๆ รู้สึกว่าเรื่องให้นมลูกทำให้เราเครียดมาก จนไม่เป้นอันทำอะไร