คุณกิ๊ฟเชื่อใน "กรรม" ไหมคะ
การที่ได้มาเป็นคู่สามี-ภรรยากัน แสดงว่าเมื่อชาติที่แล้วต้องทำกรรมร่วมกันมา (ไม่ว่าจะเป็นกรรมดี หรือกรรมชั่ว) เมื่อพบกันในชาตินี้ ก็ต้องมาอยู่ร่วมกันเพื่อชดใช้กรรมกันไป
ก็ขอให้คิดเสียว่า เมื่อชาติที่แล้วเราไปเอาเปรียบเขาไว้

และอยากให้ชวนเขาไปวัด ฟังเทศน์ ฟังธรรมบ้าง บางทีก็จะช่วยหลอมละลายจิตที่แข็งกร้าวให้นิ่มลงได้บ้างหน่ะค่ะ

ขอบคุณสำหรับทุกคำแนะนำและกำลังใจค่ะ กิ๊ฟเองก็ไม่รู้ว่าจะไประบายให้ใครฟัง แล้วก็ไม่รู้ว่าเค้าจะเข้าใจความเหนี่อยของคนที่เป็นแม่หรือเปล่าค่ะนะคะ (โดยเฉพาะแม่ที่เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ เพราะว่าตัวติดกันตลอด )ยังไงก็สู้ๆค่ะ บางทีก็อยากจะคุย แต่ที่ผ่านมาเวลาคุยกัน มันจะเป็นทะเลาะกันมากกว่า เลยขี้เกียจที่จะคุย เลี้ยงลูกไปเงียบ เหนื่อยใจก็พอ ไม่อยากมาเหนี่อยกายอีกเฮ่อ ก็หวังว่าสักวันเค้าจะรู้ตัวมากขึ้น มีความรับผิดชอกมากขึ้น กลัวก็แต่ว่า กว่าที่ันนั้นจะมาถึง เฟร์ญ่าจะไม่เอาพ่อแล้วน่ะซิค่ะ เพราะทุกวันนี้ เค้าก็ไม่ชอบเข้าใกล้ หรือให้พ่อมาเล่นด้วยแล้วค่ะ

QUOTE:
เฟร์ญ่าจะไม่เอาพ่อแล้วน่ะซิค่ะ เพราะทุกวันนี้ เค้าก็ไม่ชอบเข้าใกล้ หรือให้พ่อมาเล่นด้วยแล้วค่ะ

เฮ้อ ! อ่านแล้วก็ไม่สบายใจแทนค่ะ ไม่เป็นไรนะค่ะคุณกิ๊ฟ สู้ ๆ ค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ...

ลองหาเวลาไปเที่ยวกัน สามพ่อแม่ลูกมั้ยคะ
คุณกิฟต์อาจจะเหนื่อยหน่อย แต่การเปลี่ยนบรรยากาศ ได้เจออะไรใหม่ๆ ตื่นหูตื่นตาลูก เค้าจะจดจำค่ะ ว่าได้ไปเที่ยวที่แบบนี้กับคุณพ่อคุณแม่
ได้อยู่ใกล้ๆคุณพ่อมากขึ้น ช่วงเวลาไปเที่ยว ลูกก็จะรู้สึกว่า นอกจากคุณแม่ ยังมีคุณพ่อร่วมเดินทางด้วยอีกคน
จะบอกว่าเวลาไปเที่ยวทีนึง ปอจะเหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกๆๆ
ทุกอย่างเราเตรียมหมด เรื่องดูแลลูกทั้งของใช้ นม อาหาร การอาบน้ำ ทำเอง อยู่บนรถก็ต้องหากิจกรรมไม่ให้เบื่อ ส่วนพ่อเค้าก็ขับรถไป
พอถึงที่พัก คุณพ่อก็หลับปุ๋ย อ้างว่า เหนื่อยอ่ะ ขับรถทั้งวัน แต่ถ้าลงรถถึงที่เที่ยว คุณพ่อก็จะมาเอาลูกไปอุ้มเลย ส่วนเราก็แบกสัมภาระไปสินะ เดินตามไป หญิงบึกต้องอดทน
สงสัยคุณผู้ชายจะเป็นแบบนี้กันเยอะ
แต่ก็สุขใจนะคะ จากการไปเที่ยวเนี่ย ลูกก็จะติดพ่อมากขึ้น สร้างประสบการณ์กับความทรงจำดีๆระหว่างพ่อแม่ลูกได้ดีเลย

เอาใจช่วยนะคะ สามีภรรยากัน อยากให้คุยกัน แลกเปลี่ยนความรู้สึกกัน เค้าจะได้เข้าใจเรามากขึ้น แล้วเราก็จะได้เข้าใจเค้ามากขึ้น ลองหาจังหวะดีๆ คุยกันดูนะคะ
บางทีที่น้องเฟรญ่าไม่เอาพ่อเลย อาจจะเป็นโอกาสดีก็ได้ พ่อเค้าอาจสงสัยว่าทำไมลูกไม่เอาเค้าเลย พอเค้าพูดขึ้นมา เราก็บอกให้เค้าเข้าใจตอนนี้แหละค่ะ ว่าคุณต้องเข้ามาใกล้ชิดลูกให้มากกว่านี้ ...อะไรประมาณเนี้ยค่ะ ลองดูนะคะ เอาใจช่วยค่ะ

อ่านแล้วเครียดแทน

เคยรู้สึกเหมือนคุณกิ๊ฟเหมือนกันค่ะ เห็นเค้าทำงานแล้วอยากทำบ้าง ทำไมต้องเลี้ยงแต่ลูกอย่างเดียว พ่ออันนาจะอยู่ต่างจังหวัด มาอาทิตย์ละครั้งค่ะ กระนั้น เมื่อก่อนสมัยอันนาขวบกว่าๆ เวลาพ่อเค้ามา มักจะนอนดูทีวี ให้เราเลี้ยงลูกเพราะลูกยังไม่รู้เรื่อง ไม่ติดพ่อด้วย เรียกหาแต่แม่ ให้แม่ทำทุกอย่าง...เหนื่อยมากกกกก แต่พอลูกโตขึ้นรู้เรื่องมากขึ้นและพูดได้ เราจะให้เค้าอยู่กันเองมากขึ้น ตอนนี้เวลามีอะไรอุ๊บอิ๊บกันสองคน จะบอกว่าแม่ไป (อันนาแอบกินขนมกับพ่อสองคน 555) อาจจะต้องรอเวลาให้ลูกโตขึ้น พี่เชื่อว่าพ่อน้องเฟร์ญ่าจะมีส่วนร่วมมากขึ้น เป็นกำลังใจให้นะคะ ตอนนี้เหรอ เหอเหอ..พี่ไปทำงานกทม อยู่เรื่อยๆ ปล่อยให้อยู่กันสองคน ครั้งแรกที่ให้อยู่กันสองคน(ตอนอันนาสองขวบกว่าแล้ว) คุณพ่ออันนาถึงขั้นกินยาพาราทุกวัน เป็นไข้ทุกครั้งที่ให้อยู่ดูลูกเอง ตอนนี้ดีขึ้นเยอะค่ะ ยังไงก้อคุยกับคุณพ่อน้องเฟร์ญ่าด้วยนะคะว่าเราเหนือ่ย แบ่งเบาไปบ้างในบางอย่าง

เอี่ยมว่าที่คุณพ่อเค้าไม่ช่วยดู เพราะเค้าคิดว่าเค้าเอาลูกไม่อยู่รึเปล่าคะ เพราะจากที่อ่านมาเหมือนกับน้องเฟรญ่าไม่ยอมเข้าใกล้พ่อใช่มั้ยคะ พ่ออาจจะรู้ก็เลยคิดว่าไม่อยากให้ลูกอึดอัดใจรึเปล่า ก็เลยให้แม่เป็นคนดูแทน

แฟนเอี่ยมก็เป็นค่ะ มีช่วงที่ลูกไม่ค่อยเอาพ่อเหมือนกัน เค้าก็เลยได้ทีโยนหน้าที่ทุกอย่างให้เอี่ยมแทน อ้างเหตุผลว่าก็ลูกร้องตอนอยู่กับเค้า จะหาแม่อย่างเดียว แรกๆก็ไปเออออกับเค้า จนซักพักนึกขึ้นได้ว่า "อ้าว แล้วถ้ายิ่งเธอไม่ช่วยดู ลูกก็ยิ่งไม่เอาเธอน่ะสิ" ก็เลยโยนหน้าที่ให้เค้าบ้างเช่น "เดี๋ยวชั้นจะอาบน้ำ เธอดูลูกนะ" "เดี๋ยวชั้นจะไปล้างขวดนม เธอดูลูกนะ" "เดี๋ยวชั้นจะปั๊มนม เธอดูลูกนะ" "เดี๋ยวชั้นจะไปซักชุดชั้นใน เธอดูลูกนะ" อะไรประมาณนี้แหละค่ะ ถึงแม้จะเป็นเวลาแค่แป๊ปเดียวที่เค้าได้ดูแลลูก แต่พอทำบ่อยๆลูกก็จะเริ่มคุ้นเคยกับคุณพ่อมากขึ้น จนตอนหลังก็เริ่มยอมให้พ่ออุ้มแล้วค่ะ

เอี่ยมก็เคยทะเลาะกับแฟนเรื่องพวกนี้แหละค่ะ แถมเอี่ยมเป็น working mom ด้วย จนแม่สามีเค้ามาเตือนสติว่า ถ้าเราอยากให้เค้าช่วยอะไร เราก็ต้องทำให้เค้าดูไปเรื่อยๆ เดี๋ยวเค้าก็จะมาช่วยเราเองซักวันนึง เอี่ยมก็เลยเปลี่ยนความคิดที่ว่าจะต้องให้เค้ามาคอยช่วยทำโน่นนี่ให้ เป็นทำให้เค้าดู และถ้าเมื่อไรที่รู้สึกว่าเหนื่อยเกินไปแล้ว ก็จะวานให้เค้าช่วย โดยการพูดจากับเค้าดีๆ เค้าก็ยอมทำให้นะคะ วิธีใช้คำพูดเหมือนเป็นตัวแทนลูกแบบที่คุณปอบอก เอี่ยมก็ใช้ค่ะ แฟนเอี่ยมก็จะทำหน้าแบบว่าไม่ต้องมาใช้มุขนี้เลย แต่ก็ยอมมาช่วยค่ะ

มีอย่างเดียวที่เค้าไม่ยอมช่วยคือกล่อมลูกนอนค่ะ เพราะความอดทนน้อยเหมือนสามีคุณกิฟท์แหละค่ะ

อย่าคิดมากเลยค่ะ ถือคติว่า "จะเปลี่ยนเค้า ให้เปลี่ยนที่เราก่อน" นะคะ บางทีหน้าตาท่าทางของเราอาจจะดูหงุดหงิด ทำให้เค้าไม่อยากมาช่วยรึเปล่า เพราะบางทีมันก็ดูไม่น่ารัก (เคยเป็นมาก่อนค่ะ)แต่พอเราจัดการอารมณ์ตัวเองได้ หน้าตาท่าทางของเราก็จะออกมาอีกแบบนึง เค้าก็จะอยากเข้าใกล้ อยากให้ความช่วยเหลือน่ะค่ะ

สู้ๆต่อไปค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

อยากให้ลูกได้ใกล้ชิดพ่อต้องสร้างโอกาสให้เค้าอยู่ด้วยกันบ่อยขึ้น เล่าให้เค้าฟังว่าวันนี้เฟรญ่ามีพัฒนาการเปลี่ยนแปลงไปยังไง เค้าไม่อยากเห็นเหรอ สอนให้ลูกเรียกพ่อ อ้อนพ่อ พ่อจะไม่ใจอ่อนเหรอ พ่อทำหน้าที่เป็น Entertainer พ่ออยากดู DVD เปลี่ยนเป็นดู DVD ของเด็กดูกับลูกบ้างดีมั้ย หาิกิจกรรมที่ทำร่วมกันได้พร้อมกันพ่อ แม่ ลูก อย่าใช้คำพูดชวนทะเลาะแต่ทำเนียนๆโบ้ยไปเลยว่าฝากลูกไว้ก่อน พาลูกทำนั่น ทำนี่หน่อยนะ เดี๋ยวแม่จะไปทำธุระอะไรก็ว่าไป หรือที่พี่ทำบ่อยก็เอา notebook ไปนั่งเล่นในห้องน้ำนะแหละ อู้ได้พักใหญ่เลย

เห็นด้วยกับความคิดเห็นหลายๆ ท่าน
ถ้าเราต่างคิดว่าเป็นหน้าที่ของคนใดคนหนึ่ง
ก็จะกลายเป็นภาระ แต่ถ้าช่วยกันทำ
คนละไม้คนละมือ ก็จะช่วยให้อีกฝ่ายรู้สึกได้ดีขึ้น
ก็ขึ้นอยู่กับสำนึกของทั้งสามีและภรรยา (รู้สึกว่า
เอนไปทางฝ่ายแรกซะมากกว่า)
ก็ลองคุยกันตอนที่ไม่เหนื่อยแบบคุณmodxmod ว่า
แล้วให้น้องเฟรญ่า อ้อนคุณพ่อเยอะๆ ทำหลายๆ วิธี
ดีมั้ยคะ ที่สำคัญคุณแม่ทำใจให้สบาย ใครไม่ทำ
ก็ช่างเขา เราทำให้ลูกเราดีกว่า