ตั้งแต่คลอดจนถึง 1 เดือน เลี้ยงลูกแบบผสม คือให้นมแม่บางมื้อ แล้วก็นมชง ต่อมาลูกเป็นผื่นแดงๆ เม็ดใสๆ ที่หน้าและลำคอ ผายลมบ่อย เวลานอนก็ชอบบิดไปมา ร้องเสียงแพะทั้งวันทั้งคืน คุณหมอบอกว่าอาจแพ้นมวัว ส่วนอาการผายลมและอื่นนั้นเป็นลมในกระเพาะเท่านั้น
ปํญหาหนักใจอยู่ที่ น้ำนมแทบไม่ออกเลย ลูกก็ร้องหงุดหงิดเพราะไม่มีน้ำนม ลองปั็มก็ไม่มีซักหยด พยายามดื่มน้ำอุ่น และ ซื้อยามากิน (โมทิเลียม, พาราแม่เลื่อน ยาจีน ยาดอง) ก็ดีขึ้น แต่เวลาปั๊มก็ไม่มีอยู่ดี เคยมีครั้งนึงลองปั๊มข้างนึง อีกข้างนึงลูกดูด ปรากฏว่าลูกไม่อิ่มจะกินอีกข้างก็ไม่ออกซะงั้น (ตอนปั๊มออกมาประมาณ 20 หยดได้)
ตอนนี้ท้อใจมาก อุตส่าห์ตั้งใจอยากเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้กลับไม่มีนมพอแค่ให้ลูกกินอิ่มยังลำบากเลย สามีกำลังจะให้เลี้ยงด้วยนมแพะแล้ว ทำไงดีคะ

อยากได้ขั้นตอนอย่างละเอียดเลยค่ะในการปฏิบัติตัว คุณแม่ท่านใดพอจะช่วยได้บ้างคะ >_<"

ขยันปั๊มบ่อยๆ ค่ะ วันนึงให้ได้อย่างน้อย 8 รอบ ทุก 3 ชั่วโมง
ปั๊มแต่ละครั้ง ประมาณ 20 - 30 นาทีนะค่ะ
ทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ นอนพักผ่อนให้เพียงพอ
ที่สำคัญ อย่าเครียดค่ะ

ส่วนเครื่องปั๊ม ถ้าเป็นปั๊มไฟฟ้า แบบปั๊มคู่ จะดีมากค่ะ

เราเคยเป็นคนน้ำนมน้อยมาก่อน ถึงแม้ไม่น้อยขนาดนี้ แต่ก็พอเข้าใจความรู้สึกค่ะ
สู้ๆ นะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

เราก็นมน้อยเหมือนกัน ไม่ได้ให้ลูกดูดเร็วค่ะ เพราะ่ว่าผ่าคลอด น้ำนมมาช้า แถมมาน้อยอีก แต่เราก็ขยันปั๊ม ค่ะ แรก ๆ ก็ 2-3 ชั่วโมง ได้บ้างไม่ได้บ้่าง แต่ก็ปั๊ม อย่าท้ออย่าถ้อยนะคะ ท้องไว้ เพื่อลูก จะได้มีสุขภาพมีภูมิต้านทานที่แข็งแรง ตอนนี้น้องพูห์มี่ได้ 3 เดือนแล้ว กินนมปั๊มอย่างเดียว ไม่ยอมดูดเต้าเลย แต่เราก็ใช้วิธีนี้นะคะ พูดแล้วก็อยากอาย อิอิ
"ก็ให้คุณพ่อนั่นแหละค่ะ ดูดกระตุ้นให้" อิอิ (เขิน) แต่ต้องสอนคุณพ่อดูดด้วยนะคะ แบบว่า อมให้ลึก ใช้ลิ้น ดุล ๆ หัวนม กระตุ้นอยู่อย่างนั้นแหละค่ะ สัก 3-4 วันน้ำนมก็มา แล้วก็อาศัยว่าปั๊มให้เป็นนิสัย อย่าหลุดเวลา รับรองค่ะ มีน้ำนมให้น้องน้อยกินแน่นอน
ของเราไม่มีสต๊ิอก ทำไม่ได้แต่มีพอให้น้องกินต่อวันค่ะ สู้ ๆ นะคะ
นมเสริมถ้าจะเสริมจริง ๆ ก็อยากให้เสริมวันละ ขวดก็ำพอ เน้นนมแม่ไว้ค่ะ
เพื่อลูก เพื่อลูก สู้ ๆ นะคะเป็นกำลังใจสมาคมคนนมน้อยเหมือนกัน อิอิ... หัวเราะเอาไว้ อย่าเครียด..

เราก็เป็นคนนมน้อยเหมือนกันค่ะ น้อยไม่พอมาช้าอีกต่างหาก จนนั่งร้องไห้เลย สงสารลูก

จนคุณหมอต้องให้นมผสม เราก็กินทุกอย่างที่เร่งน้ำนม ทั้งยาจีน ยาไทย ยาแผนโบราณ ปัจจุบันกินหมดเลย

ไม่รู้ว่าตอนป้อนนมผสมคนแม่ป้อนแบบไหน แต่ของเราให้ลูกดูดนมจากเต้า แล้วเอาสลิ้งค์ที่หมอเอาไว้ฉีดยาอ่ะค่ะ แต่ไม่มีเข็มน่ะ ป้อนนมผสม ค่อยๆ หยอดทางมุมปาก ช้าๆ เหมือนมันไหลออกมาจากนมแม่ ลูกก็จะได้ดูดนมแม่ด้วย กระตุ้นด้วย อิ่มด้วย

หรือถ้าคุณแม่ไม่สะดวก ใช้สลิ้งป้อน ลองหาสายยางป้อนดูก็ได้ (แต่เรายังไม่เคยทำน่ะ พอดีเห็นรูปในเน็ต) http://www.youtube.com/watch?v=LsgozSH5biI - ประมาณวีดีโอนี้อ่ะ

ลูกอิ่มแล้วปั้มต่ออีก หน่อย นมก็จะค่อยๆ มาเองค่ะ แต่ต้องทำสม่ำเสมอน่ะค่ะ

ตอนนี้นอกจากลูกอิ่มแล้วยังทำสต๊อกได้อีก ยังไงคุณแม่พยายามดูน่ะค่ะ

เข้ามาให้กำลังใจค่ะเพราะเราเองก็เคยท้อเหมือนกันเมื่อคราว Antonio เพราะนอกจากน้ำนมจะมาน้อยแล้วยังมีเรื่องของบรรดาญาติผู้ใหญ่ที่รักหลานกลัวหลานหิวเลยม� ��การแอบให้นมผสมตั้งแต่ลูกอายุได้ 5 วันจนลูกติดจุกไม่เอาเต้าแม่ แล้วไหนจะคำพูดที่บั่นทอนกำลังใจเมื่อเราปฏิเสธและปฏิวัติไม่เอานมผสมจนต้องแอบร้องไห้เ� ��ราะคำพูดของผู้ใหญ่อยู่บ่อยๆ แต่สุดท้าย เราก็ผ่านตรงนั้นมาได้และสามารถเลี้ยงลูกด้วยนมแม่จนลูกได้ขวบครึ่งจึงมีเหตุให้หย่านมเ� ��ราะท้อง Joannes แล้วแพ้ท้องมากมาย ส่วนจะผ่านมาได้ยังไงลองอ่านดูนะคะ เผื่อบางอย่างคุณแม่อาจจะนำไปใช้ได้

เริ่มต้นจากที่คุณแม่บอกว่า

QUOTE:
ลูกเป็นผื่นแดงๆ เม็ดใสๆ ที่หน้าและลำคอ ผายลมบ่อย เวลานอนก็ชอบบิดไปมา ร้องเสียงแพะทั้งวันทั้งคืน คุณหมอบอกว่าอาจแพ้นมวัว ส่วนอาการผายลมและอื่นนั้นเป็นลมในกระเพาะเท่านั้น

อาการทั้งหมดที่คุณแม่ว่ามาไม่ใช่แค่อาจจะแพ้นมวัวอย่างที่คุณหมอบอกค่ะ แต่เป็นอาการแพ้นมวัวจริงๆ ขอเน้นนะคะว่าอาการทั้งหมด ไม่ใช่ แค่ผื่นหรือเม็ดแดงๆ และลมที่เกิดก็ไม่ใช่แค่ลมในกระเพาะเท่านั้น ที่กล้าบอกแบบนี้เพราะน้องมีอาการเหมือน Antonio ค่ะ เราไม่รู้ว่าน้องเริ่มเป็นผื่นแดงเมื่อไหร่แต่ของ Antonio หลังจากทานนมวัวไปได้ไแค่ 2-3 วันก็เริ่มเห็นผลคือเป็นผดแดงบริเวณแก้ม ตอนนั้นเราก็สงสัยว่าจะเป็นอาการแพ้นมแต่ผู้ใหญ่บอกว่าเป็นกลากน้ำนมซึ่งเป็นเรื่องปกติ� ��ำหรับเบบี๋ จากนั้นอีกไม่กี่วันผดที่ว่าก็กลายสภาพเหมือนหัวสิวในผู้ใหญ่เพียงแต่มีขนาดเล็กกว่า และลูกเริ่มงอแง นอนน้อย ร้องไห้หลังทานนมได้ไม่นาน เราเห็นว่าอาการลูกไม่ดีขึ้นเลยพาลูกไปพบคุณหมอที่โรงพยาบาลในพัทยา และถามคุณหมอว่าใช่อาการแพ้นมรึปล่าวคุณหมอบอกว่า "ไม่ใช่แต่เป็นเชื้อรา" และให้ยามาทา และบอกว่าหากกลัวลูกแพ้นมวัวลองเปลี่ยนมาทาน "นมแพะ" แทน เราก็เลยเปลี่ยนจากนมวัวมาเป็นนมแพะตามที่หมอบอก ด้วยว่าในตอนนั้นน้ำนมยังมาน้อยมา...ก...ก ปั๊มออกมาก็แค่ติดก้นขวด และอย่างที่บอกคือลูกติดจุกเอาเข้าเต้าแป๊บเดียวก็คายออก เราจึงยังจำเป็นต้องพึ่งนมผสม และหลังจากการไปพบและทำตามคำแนะนำของคุณหมอทั้งเรื่องเปลี่ยนนมและทายาแก้เชื้อราที่หมอ� ��ห้มาผลก็คือนอกจากอาการลูกจะไม่ดีขึ้นแล้วกลับดูจะแย่กว่าเดิม เพราะผดเดิมที่เป็นอยู่นอกจากจะไม่หายแล้วยังลามเต็มหน้าและค่อยๆกลายสภาพเป็นหัวสิวทั่วหน้า ลูกงอแงมากขึ้น นอนได้นิดเดียวก็ตื่นมาร้องเป็นทั้งกลางวันและกลางคืน ครั้งไหนที่ลูกนอนได้นาน ครึ่งชั่วโมง - 45 นาที ครั้งนั้นเหมือนเราถูกรางวัลที่ 1 และเวลาร้องก็จะมีอาการโก่งตัว ซึ่งตอนนั้นเราก็ยังเชื่อว่าน่าจะเป็นอาการการแพ้นม และเมื่อลูกครบเดือนเราพาไปรับวัคซีนที่กรุงเทพ และถามคุณหมอถึงอาการที่เกิดขึ้นกับลูกคุณหมอว่า ผดที่หน้าอาจเกิดจากแพ้เหงื่อเพราะอากาศที่ร้อน (Antonio เกิดเดือนเมษาค่ะ) บวกกับลูกเป็นเด็กผิวแห้ง (เพราะตามตัวและหัวคิ้วลูกจะมีหนังลอกเป็นขุยขาวๆ ทั่วตัว) และเมื่อเราถามว่าเกิดจากการแพ้นมหรือไม่ คำตอบคือ "อาจจะใช่" คุณหมอแนะนำให้เรารอดูอาการอีกสักพักพร้อมกับให้ออยล์มาทาหน้าและตัว พร้อมกับบอกว่าถ้าอาการไม่ดีขึ้นก็คงต้องเปลี่ยนเป็นนมพิเศษสำหรับเด็กภูมิแพ้โดยเฉพาะซึ่งอาจจะทานยากสักนิดเพราะรสจะไม่อร่อย (คือไม่หวานเหมือนนมทั่วไป อันนี้ว่าเองเพราะแอบชิมนมผงที่ชงให้ลูกแล้วว่ามันมีรสค่อนไปทางหวาน) หลังจากพบหมอเด็กเราก็เลยไปพบคุณหมอสูติเพื่อตรวจแผลที่ผ่าคลอด เลยคุยกับคุณหมอถึงเรื่องของลูก และบอกคุณหมอถึงเรื่องที่เราคิดว่าลูกแพ้นม คุณหมอเลยขอให้เราพาลูกเข้ามาในห้อง และเมื่อคุณหมอเห็นลูก คุณหมอยิ้มให้เราแล้วบอกว่า "ลูกหนูมีอาการแพ้นมอย่างที่หนูสงสัยจริงๆ" และว่า "ถ้ายังให้นมผสมต่อผดมันจะลามไปที่คอแล้วจะไปทั่วตัว (ซึ่งก็เป็นจริงๆค่ะเพราะหลังพบคุณหมอเรายังคงให้ลูกทานนมแพะต่อไม่ถึงอาทิตย์ก็เห็นผล) จากนั้นเราก็คุยถึงเรื่องนมของลูก คุณหมอสูติว่า "นมวัวกับนมแพะมันก็ไม่ต่างกันนักเพราะเป็นนมที่มาจากสัตว์เหมือนกัน และหากต้องพึ่งนมผสมแนะนำให้ทานนมจากถั่วเหลืองจะดีกว่า แต่เด็กก็อาจจะมีโอกาสแพ้ได้เพียงแต่เปอร์เซ็นต์ที่เด็กจะแพ้นมถั่วเหลืองมีน้อย (และ Antonio ก็เป็นหนึ่งในเปอร์เซ็นต์น้อยนั้นค่ะ)" ส่วนนมพิเศษที่คุณหมอเด็กแนะนำคุณหมอสูติว่า " มันก็บอกไม่ได้ว่าลูกจะหายจากอาการแพ้นมหรือไม่เพราะจริงๆแล้วนมที่ว่ามันก็ทำมาจากนมวั� ��เพียงแต่ผ่านกรรมวิธีที่ย่อยให้มันมีขนาดโมเลกุลที่เล็กลงมาให้ลำไส้ย่อยได้ง่ายขึ้น" ก่อนจะตบท้ายว่า "หากจะให้ดีที่สุดคือให้ลูกทานนมแม่ รับรองไม่มีแพ้แน่นอน" พอคุณหมอพูดถึงตรงนี้เราก็ทำนบแตกค่ะเพราะ 1 เดือนที่ผ่านมาเราพยายามอย่างที่สุดที่จะให้ลูกได้ดื่มนมจากอกเราแต่ก็ยังไม่เป็นผลสำเร� ��จ และหลังจากได้ระบายถึงปัญหาต่างๆ ให้คุณหมอฟัง บวกกับกำลังใจที่คุณหมอให้มาด้วยว่าคุณหมอเป็นอีกท่านที่สนับสนุนเรื่องการเลี้ยงลูกด้ว� ��นมแม่ทำให้คุณหมอเข้าใจในปัญหาของเรา ทำให้เรามีแรงกลับมาฮึดที่จะสู้เพื่อให้ลูกได้ดื่มนมจากอกเราอีกครั้ง บวกกับอาการแพ้นมของลูกที่ดูแล้วไม่มีทีท่าว่าจะหายมาเป็นแรงผลักดัน แล้วเราก็ทำสำเร็จจนได้ ส่วนจะด้วยวิธีไหน และต้องปฏิบัติตัวอย่างไรเดี๋ยวจะเล่าให้ฟังค่ะ

ตอนนี้ขอทิ้งท้ายคำถามที่คุณแม่ถามว่า

QUOTE:
สามีกำลังจะให้เลี้ยงด้วยนมแพะแล้วทำไงดีคะ

คุณแม่ก็ลองเล่าเรื่องของเราให้สามีฟังก็ได้ค่ะ แต่ขอบอกนิดนึงค่ะว่า "ไม่ใช่ว่าเด็กทุกคนที่แพ้นมวัวแล้วจะแพ้นมแพะนะคะ" เราแค่เล่าให้ฟังเฉยๆว่าลูกเราทานนมแพะเข้าไปแล้วเกิดแพ้แค่นั้นเอง เพราะประเดี๋ยวผู้ผลิตนมแพะรู้เข้าจะเคืองเราที่ไปว่านมเค้าไม่ดี ก็แหม! เค้าโฆษณาไว้ดิบดีว่าทานแล้วไม่ก่อให้เกิดภูมิแพ้

พรุ่งนี้จะกลับมาว่าต่อถึงวิธีและขั้นตอนปฏิบัติที่เราใช้ ตอนนี้ขอตัวไปนอนให้นมเจ้าคนเล็กก่อนนะคะ

สวัสดีปีใหม่ค่ะ

คุณแม่คะ
ที่ผ่านมา เป็นเพราะยังไม่มีที่ปรึกษาและกำลังใจที่ดีพอก็เลยทำผิดวิธีไปค่ะ
ต่อไปนี้จะเป็นสิ่งที่ถูกนะคะ อ่านแล้วก็เลิกเครียด เพราะว่าเดี๋ยวนมก็จะมาแล้วค่ะ

เป็นปัญหาคลาสสิคยอดฮิตอันดับหนึ่งเลยค่ะ คือ น้ำนมน้อย

ที่นมน้อย เป็นเพราะ คิดไปเองว่าน้อยค่ะ เนื่องจากแรกเกิดน้องดูดบ่อย ดูดนาน ทั้งกลางวันกลางคืน ฯลฯ ซึ่งจริงๆแล้ว เดือนแรก น้องจะต้องดูดบ่อยเพื่อกระตุ้นให้ร่างกายผลิตน้ำนม ไม่ใช่นมจะมาเองแล้วค่อยดูดนะคะ แล้วกระเพาะน้องก็เท่ากับลูกปิงปองค่ะ กินได้นิดเดียว ร่างกายก็จะผลิตนมให้พอกับความต้องการของน้องไปเอง ดูดบ่อยก็ช่วยกระตุ้นการผลิต โตขึ้น นมก็ผลิตมากขึ้น ส่วนนมที่ปั๊มแล้วไม่มี ไม่ได้แปลว่านมไม่พอค่ะ เพราะถ้าไม่พอน้องก็จะดูดจนพอ ไอ้ที่ปั๊มออกมาคือส่วนเกินนะคะ (ซึ่งถ้าปั๊มไปนานๆสักสัปดาห์ก็จะเพิ่มขึ้นค่ะ)

ทีนี้ เราไปป้อนนมผสม น้องก็ติดจุก(มันไหลเร็ว เทปุํบ ไหลปั๊บ ไม่เหมือนนมแม่ต้องดูดไปสักแป๊บสมองถึงจะสั่งให้นมไหล) ติดรสชาตินมผง และอิ่ม ทำให้ไม่ยอมดูดนมแม่(แล้วก็ไม่ได้กระตุ้น ทำให้นมก็ผลิตน้อยอยู่อย่างนั้น)

คาดว่าเครียดด้วย ความเครียดไปกดการสร้างฮอร์โมนที่สร้างน้ำนมค่ะ

ต่อไปนี้ ก็พยายามเอาน้องเข้าเต้า อาจจะมีต่อสู้กันเล็กน้อย ถ้าไม่มั่นใจไปฝึกที่คลินิกนมแม่ได้ ถ้าจะใช้อุปกรณ์ช่วยให้นมต่างๆควรไปฝึกที่คลินิกนมแม่ค่ะ เวลาจะให้นมบีบนมมาที่เต้านมหยดหลอกไปก่อน แล้วอย่ารอให้น้องหิวมาก เลิกขวดไปเลย กินนมจากเต้าให้มากที่สุด ปั๊มไปด้วยก็ได้ ถือว่าเดือนที่ผ่านมาเรากระตุ้นน้อย ต้องปั๊มแทนการดูด

ดูดบ่อยไม่เกินสามชม.กินอาหารให้อิ่มๆไม่เครียด คิดว่าอีกสองอาทิตย์นมก็จะไหลมาเทมา

น้องยังเล็กกลับมาดูดเต้าง่ายค่ะ ยิ่งโตยิ่งยาก แต่เค้าก็ทำได้กันมาแล้ว สู้ๆจ้ะ

ไม่มีสิ่งใดที่หัวใจคนเป็นแม่อย่างเรา ๆ จะทำไม่ได้ ลูกต้องหายและต้องได้กินนมแม่

เราก็ผ่านมาแล้วแต่ไม่เคยคิดว่าจะทำไม่ได้เพราะเพียงแค่มองหน้าลูก เราก็ต้องทำให้ได้และทำอยู่ 3 สัปดาห์น้ำนมมาในระดับที่น้องทานอิ่ม ปั้มได้ครั้ง 4 ออนซ์ ทุก 4 ชั่วโมง ตอนนี้น้อง 7 เดือนกว่า ปั้มทุก 6 ชั่วโมงได้ 5-6 ออนซ์แค่นี้ก็ดีใจแล้วคะ แต่ก่อนเคยมีน้ำนมเยอะมากจนเกือบเป็นเต้าอักเสบเลยไม่ค่อยปั้มทำให้น้ำนมลดไปครึ่งหนึ่ง แต่ด้วยลูกป่วยจากอาการแพ้นมวัว สาเหตุเพราะร้องโคลิคและหายใจครืดคราด คุณหมอบอกว่าน่าจะเป็นโคลิคหรืออาจจะไม่ใช่ แต่เป็นเรื่องปกติ แต่ด้วยหัวใจคนเป็นแม่ที่เคยเลี้ยงเค้าตอนคลอดมาวันแรกจนถึง 1.5 เดือนเค้าไม่เคยร้องงอแง หรือร้องโคลิค จนเมื่อสตาร์ทนมผงเค้าก็มีอาการ เลยติดสินใจหยุดนมผงที่มาจากวัว แต่เปลี่ยนเป็นนมถั่วแทนปรากฏว่าน้องท้องผูก แต่ระหว่างนั้นก็ยังปั้มนมเก็บไว้เพราะสัญชาตญาณคนเป็นแม่เผื่อไว้ที่ว่าน้องทานไม่ได้ท� ��้งสองซึ่งก็เป็นไปตามที่คิดแพ้ทั้งสองอย่าง นมถั่วทำให้มีผื่นเต็มหน้าเลยกินเพียง 3 วัน ถ้าหยุดช้ากว่านี้คงลามทั้งตัว แม่ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรเพราะลูกถ่ายไม่ออกพร้อมกับร้องไห้เพราะเจ็บก้น อึแข็งมาก ๆ จนบาดก้นเลือดออก ตั้งวินาทีนั้น ก็ทิ้งนมผงทั้งหมดที่มี สามีก็ตกใจว่าทำไร มีสต๊อกเหลือในตู้เย็นพอให้ลูกได้กิน

ลูกดูดเต้าก็ดูดไปดึงไปเพราะนมไม่พอ แต่คนเป็นแม่ก็คุยกับลูกว่า ลูกแม่พยายามดีที่สุดเพื่อหนูนะลูก เราต้องช่วยกันนะลูก เค้าก็เป็นเด็กดีมาก ๆ แต่ก่อนเค้ากิน ทุก 3 ชม พอนมไม่พอกินทุก 30 นาที 1 ชม เราก็ให้กินเพราะเป็นการกระตุ้นนมได้ดี ผ่านไปสามสัปดาห์นมมาแบบที่แม่พอใจแล้ว ลูกก็สุขภาพแข็ง

[size=3]ล่าสุดพาลูกไปหาหมอเป็นไข้หวัดใหญ่ และหูอักเสบ เนื่องจากติดจากคนที่เค้าขออุ้ม (ต่อไปนี้คงต้องดูคนอยากจะอุ้มแล้วคะ)อีกอย่างลูกเห็นไรก็จะใช้ปากชิมตลอด อิๆ เทศกาลก็คนเยอะ อาการดีขึ้น 4-5 วัน คุณหมอบอกว่าดีที่ได้กินนมแม่เพราะมีภูมิต้านทานช่วยได้เยอะ และตัวเล็กสุขภาพดีแข็งแรงมาก ๆ ย้ำว่าหมอบอกว่าแข็งแรงมาก ๆ เพราะหมอบอกว่าถ้าเป็นมากกว่านี้นิดเดียวต้องนอนโรงพยาบาล เพราะเค้าหายใจลำบาก น้ำมูกเยอะ หูก็เจ็บ คอก็เจ็บ ไอด้วย เพราะนมแม่คะ [/size]

nunar5555 wrote:

QUOTE:
ตั้งแต่คลอดจนถึง 1 เดือน เลี้ยงลูกแบบผสม คือให้นมแม่บางมื้อ แล้วก็นมชง ต่อมาลูกเป็นผื่นแดงๆ เม็ดใสๆ ที่หน้าและลำคอ ผายลมบ่อย เวลานอนก็ชอบบิดไปมา ร้องเสียงแพะทั้งวันทั้งคืน คุณหมอบอกว่าอาจแพ้นมวัว ส่วนอาการผายลมและอื่นนั้นเป็นลมในกระเพาะเท่านั้น
ปํญหาหนักใจอยู่ที่ น้ำนมแทบไม่ออกเลย ลูกก็ร้องหงุดหงิดเพราะไม่มีน้ำนม ลองปั็มก็ไม่มีซักหยด พยายามดื่มน้ำอุ่น และ ซื้อยามากิน (โมทิเลียม, พาราแม่เลื่อน ยาจีน ยาดอง) ก็ดีขึ้น แต่เวลาปั๊มก็ไม่มีอยู่ดี เคยมีครั้งนึงลองปั๊มข้างนึง อีกข้างนึงลูกดูด ปรากฏว่าลูกไม่อิ่มจะกินอีกข้างก็ไม่ออกซะงั้น (ตอนปั๊มออกมาประมาณ 20 หยดได้)
ตอนนี้ท้อใจมาก อุตส่าห์ตั้งใจอยากเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้กลับไม่มีนมพอแค่ให้ลูกกินอิ่มยังลำบากเลย สามีกำลังจะให้เลี้ยงด้วยนมแพะแล้ว ทำไงดีคะ

อยากได้ขั้นตอนอย่างละเอียดเลยค่ะในการปฏิบัติตัว คุณแม่ท่านใดพอจะช่วยได้บ้างคะ >_<"

ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้างแล้วคะ ในช่วง 1 เดือนแรก ถ้าเริ่มให้ลูกดูดนมผสมจากจุกด้วย ลูกมักจะติดการดูดจุกค่ะ เพราะ น้ำนมไหลเร็ว ไม่ต้องใช้ลิ้้นแลบออกมารีดน้ำนมแม่ออกจากเต้า ดังนั้น พอเอาเข้าเต้า ลูกก็นึกว่านมจะไหลเหมือนจากจุก เขาจะไม่เอาลิ้นออกมา น้ำนมแม่ก็จะไม่ออก ลูกจะหงุดหงิดๆ เพราะน้ำนมไม่ไหล

ต้นเหตุ คือการให้ดูดจากจุกค่ะ ช่วงแรกๆต้องให้ลูกดูดจากเต้าจนชำนาญก่อน อย่าใจอ่อนเอานมขวดให้ดูด เพราะ จะมีปัญหาตามมาเป็นขบวน แก้ยากกว่าการป้องกัน

ตอนนี้ที่ทำได้คือ งดจุก ให้ดูดเต้า แล้วเอานมหยดที่ข้างๆ ให้เขาได้นมด้วย และดูดกระตุ้นเต้านมด้วย ต้องใช้ความพยายามมากหน่อย แต่มีคนทำสำเร็จกลับมาให้ลูกดูดเต้าได้ค่ะ อีกวิธีคือไปให้คลีนิกนมแม่สอนให้ จะได้เห็นวิธีการอุ้ม ลองทำเอง โดยมีผู้รู้แนะนำ ก็จะเร็วขึ้นค่ะ

ขอโทษค่ะเข้ามาล่าช้าไป 2 วันด้วยมีเหตุให้ต้องออกนอกบ้านทุกวัน

ทีนี้กลับมาว่ากันต่อถึงวิธีและขั้นตอนการปฏิบัติ (อย่างละเอียด ตามคำขอค่ะ) โดยเราจะเริ่มที่คนสำคัญของเรื่องนั่นคือเจ้าตัวน้อยของเราค่ะ

ขั้นตอนและการปฏิบัติตนกับลูกน้อย

ต้องบอกก่อนนะคะว่านี่คือวิธีส่วนตัวของเราซึ่งบางขั้นตอนอาจจะขัดกับหลักทฤษฎีบ้าง ทั้งนี้ทั้งนั้นเพราะเรายึดความต้องการของลูกเป็นหลัก แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ทิ้งเป้าหมายสำคัญนั่นคือ "การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่" ค่ะ

- ทำอย่างไรเมื่อลูกติดจุกไม่เอาเต้าแม่

ตามที่คุณแม่บอกว่า

QUOTE:
ตั้งแต่คลอดจนถึง 1 เดือน เลี้ยงลูกแบบผสม คือให้นมแม่บางมื้อ แล้วก็นมชง และน้ำนมแทบไม่ออกเลย ลูกก็ร้องหงุดหงิดเพราะไม่มีน้ำนม

อย่างทีคุณหมอและคุณจอยแม่น้องจิด้าบอกไว้เลยค่ะว่า สาเหตุหลักที่น้องร้องไห้หงุดหงิดนั้นมาจากเพราะน้องติดจุกมากกว่าเพราะน้ำนมมาน้อย อันนี้เราขอยืยยันอีกคน ที่บอกแบบนี้ก็เพราะว่า ช่วง 4 วันแรกก่อนที่ Antonio จะได้รับนมผสมนั้นน้ำนมเราก็แทบจะไม่มีหรือมีก็น้อยมาก ลูกตื่นขึ้นมาร้องขอนมเรียกว่าเกือบทุกชั่วโมง แต่เมื่อเราเอาลูกเข้าเต้าลูกก็จะสงบและหลับไปกับอกเราเสมอ จนตอนเช้าของวันที่ 5 เมื่อคุณย่าป้อนนมผสมเพียง 2 ออนซ์ เท่านั้น ผลที่ได้รับกลับมาก็คือ การติดจุกเพียงชั่วข้ามคืน เพราะหลังจากที่คุณย่าป้อนนมแล้วแม้ช่วงกลางวันลูกจะยอมเข้าเต้าเหมือนเช่นเคยแต่พอตกดึ� ��ลูกร้องขอกินนม เราเอาเข้าเต้าเหมือนเคยแต่ลูกเริ่มเปลี่ยนไปคือดูดไปได้นิดนึงก็คายนมแล้วเริ่มงอแงและ� ��ม่ว่าเราจะสลับข้างไปมายังไงลูกก็ดูดแล้วคายกลับมาเช่นกัน ที่สำคัญคือลูกเริ่มร้องเสียงดังขึ้นและไม่มีทีท่าว่าจะสงบง่ายๆ สุดท้ายเราเป็นฝ่ายยอมแพ้ จำต้องลุกมาชงนมให้ หลังทานนมแล้วลูกก็สงบและหลับไป นั่นเพราะลูกได้เรียนรู้แล้วถึงความรู้สึก "หิว" และ "อิ่ม" แถมเป็นการอิ่มแบบสบายเพราะการดูดนมจากขวดนั้นไม่ต้องออกแรงมากนมก็ไหลออกมา ไม่เหมือนการดูดจากเต้าซึ่งต้องใช้แรงและอาจเหนื่อยกว่าเพราะต้องใช้ลิ้นดันลานนม น้ำนมถึงจะไหลออกมาดังนั้นหากไม่คุ้นเคยและไม่ชำนาญกับการดูดเต้า น้ำนมที่ไหลจากเต้าก็อาจออกมาไม่สม่ำเสมอไหลบ้างไม่ไหลบ้าง (ตามการทำงานของลิ้น ไม่เหมือนการดูดจากขวดที่แม้ลูกจะหยุดดูด นมก็ยังสามารถไหลออกมาได้) บวกกับน้ำนมที่ผลิตออกมาไม่มากพอ ลูกคงรู้สึกขัดใจด้วยค้นพบแล้วว่ามันมีวิธีกินนมที่ง่ายแถมอิ่มโดยไม่ต้องออกแรง ด้วยเหตุนี้เพียงไม่กี่วันเต้าแม่ก็เริ่มหมดความหมาย จากที่เอาเข้าเต้าแล้วยังดูดบ้างแม้จะคายออกในเวลาต่อมา ก็เริ่มหันหน้าหนีเมื่อเอาเข้าเต้าและตามด้วยเสียงร้องงอแงแทบจะในทันที แต่เพราะเราตั้งใจไว้แต่แรกที่คิดจะมีลูกแล้วว่าเราจะเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ให้ได้ ดังนั้นสิ่งที่เราทำก็คือ

1) ฝึกลูกให้ใช้ลิ้นในการกินนม
โดยการเลิกป้อนนมด้วยขวดแต่หันมาใช้การป้อนนมด้วยช้อน หรือถ้วย หรือ dropper แทน (ขึ้นอยู่กับลูกว่าใช้อะไรแล้วดูเค้าทานนมได้ง่ายกว่ากัน) ทั้งนี้เพื่อฝึกลูกใช้ลิ้นให้คล่องในการกินนม ซึ่งวิธีนี้อาจจะลำบากในช่วงแรกที่ทำเพราะแน่นอนว่าลูกต้องร้องไห้โวยวายงอแงสุดๆ และหากที่บ้านมีญาติผู้ใหญ่อยู่ด้วยคุณแม่ก็ยิ่งต้องอดทนเป็นเท่าทวีคูณโดยเฉพาะกับเสีย� ��บ่นว่าเหน็บแนมของผู้ใหญ่ที่อาจถึงขั้นทำให้คุณแม่น้ำตาเล็ด นำตาริน และรู้สึกผิดด้วยประหนึ่งว่า สิ่งที่เราทำคือการทรมานลูก แต่ถ้าคุณแม่มีใจสู้ และหนักแน่น มั่นคง รับรองได้ผลแน่นอน ทีนี้มาดูวิธีและขั้นตอนในการฝึกค่ะ

วิธีการป้อน: สำหรับการป้อนด้วยช้อนหรือถ้วยนั้นให้ตักนมใส่ครั้งละน้อยๆ แล้วเอาช้อนหรือถ้วยแตะปาก แล้วให้ลูกแลบลิ้นออกมาเลียนะคะ (ให้นึกถึงท่าหมาเวลากินน้ำยังไงยังงั้นเลยค่ะ) อย่ากรอกนมใส่ปากลูก ถ้าใช้ dropper ก็ดูดนมเข้าในหลอดทีละน้อยแล้วค่อยๆบีบเข้าปากลูกโดยใส่ dropperไว้ตรงกระพุ้งแก้มลูกค่ะ (โดยส่วนตัวเรา เราเลือกใช้ถ้วยกับช้อนแม้จะดูยุ่งยากกว่า dropper แต่เราสามารถเห็นถึงการใช้ลิ้นในการกินนมของลูกได้ชัดเจนกว่า)

ขั้นตอนการฝึก: เมื่อลูกร้องหิวนมช่วงแรกให้ป้อนนมลูกด้วยวิธีข้างต้นซึ่งนมจะหกบ้าง เลอะบ้าง ลูกร้องบ้างไม่ต้องสนใจ พอลูกเริ่มสงบหรือเห็นว่าป้อนนมไปได้พอควร ก็ลองเอาลูกเข้าเต้าเพื่อให้ดูดนมจากเต้าต่อ ถ้าเข้าเต้าแล้วยังงอแงก็รอสักพักถ้าไม่ดีขึ้นก็ให้ป้อนด้วยวิธีข้างต้นใหม่ แล้วเข้าเต้าอีกครั้งทำสลับกันไปแต่พยายามถ่วงเวลาให้นานที่สุดในการเข้าเต้า และทุกครั้งที่ป้อนนมด้วยช้อน ถ้วย หรือ dropper ให้สังเกตลูกด้วยนะคะ ถ้ารู้สึกว่าลูกเริ่มใช้ลิ้นในการเลียนมได้ดีขึ้นก็เอาลูกเข้าเต้า เร็วขึ้น และถ้าแน่ใจว่าใช้ลิ้นคล่องก็ลองเอาเข้าเต้าได้เลยโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์เสริม

เราฝึกลูกแบบนี้อยู่เป็นอาทิตย์ก็สามารถเอาลูกเข้าเต้าโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์เสริมซึ่งใน� ��่วงแรกลูกก็ยังอมๆคายๆ นมเราสลับกับการร้องไห้งอแง แต่ไม่นานก็เริ่มดีขึ้นและยอมเข้าเต้าแต่โดยดี

2) เมื่อแม่มีเหตุต้องหันกลับมาใช้ขวดนมอีกครั้ง
ทุกอย่างดูเหมือนกำลังไปได้ด้วยดี แต่แล้วเราก็ดีใจได้ไม่นานเพราะจู่ๆ ลูกก็กลับมามีอาการเดิมคือเอาเข้าเต้าไม่เท่าไหร่ก็คายเต้าแล้วเริ่มร้องงอแง ซึ่งปัญหาในครั้งนี้เราคาดว่าน่าจะมาจากปริมาณน้ำนมคงยังไม่เพียงพอต่อความต้องการของลู� �� เพราะปัญหาใหญ่ของเราตั้งแต่แรกนอกเหนือจากน้ำนมน้อย ผู้ใหญ่แอบป้อนนมผสมจนลูกติดจุกแล้ว อีกปัญหาหนึ่งก็คือ "หัวนมข้างซ้ายสั้น" ทำให้ลูกดูดนมข้างนี้ไม่ถนัดและใช้เวลาในการดูดไม่นานพอ ทำให้เราจำต้องให้นมผสมกับลูกอีกครั้งและเมื่อเราหันกลับไปใช้วิธีเดิมคือป้อนนมลูกด้วย� ��้วย หนนี้ลูกไม่ยินยอมง่ายๆ แต่เพราะเราเห็นและแน่ใจว่าลูกนั้นใช้ลิ้นในการกินนมได้ดีและคล่อง เราจึงป้อนนมลูกด้วยขวดอีกครั้งเพียงแต่ในครั้งนี้เราจะใช้วิธี เอาลูกเข้าเต้าก่อนถ้ากินไปสักพักลูกงอแงและเริ่มคายเต้าเราถึงจะป้อนนมด้วยขวดจากนั้นก� ��เอาเข้าเต้าอีกครั้ง (ข้อควรระวัง! ด้วยว่าวิธีนี้อาจทำให้ลูกสับสนในเรื่องวิธีดูดนมได้เพราะอย่างที่บอกไว้แต่แรกว่าการดู� ��ด้วยขวดลูกไม่จำเป็นต้องใช้ลิ้น ดังนั้นคุณแม่ต้องแน่ใจว่าลูกนั้นใช้ลิ้นได้ดีจริงๆ ไม่งั้นลูกก็จะกลับไปติดจุกอีกครั้ง)

และแล้วในที่สุุดความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั้น เราสามารถเลี้ยงลูกด้วยนมแม่จนสำเร็จแถมลูกติดเต้าจนเกือบ 2 ปี (ถ้าไม่ติดว่าแม่มีน้องในท้องลูกคงไม่ยอมคืนเต้าแม่ง่ายๆแน่นอน) แม้ระหว่างทางเราต้องพบปัญหาอุปสรรคมากมาย ท้อแท้หมดกำลังใจไปก็หลายรอบ เสียน้ำตากับคำของคนรอบข้างก็หลายหน แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือ "ความสุขเปี่ยมล้นที่ไม่สามารถบรรยายได้ เมื่อยามมองลูกดูดนมจากเต้าจนอิ่มแล้วหลับแนบกับอกเราอย่างมีความสุข"

3) จำกัดปริมาณนมผสม
การที่คุณแม่จำต้องให้ลูกทานนมผสมหากน้ำนมแม่มาไม่มากพอนั้นไม่ใช่เรื่องผิดค่ะ เพราะเราก็เป็นคนหนึ่งที่ต้องเสริมนมผสมให้ลูกและเสริมมันทั้งๆ ที่รู้อยู่เต็มอกว่าลูกแพ้นม และกว่าที่เราจะทำให้ลูกหวนกลับมาคืนเต้าแบบถาวรโดยไม่พึ่งพานมผสมนั้นก็นานร่วม 3 เดือน

เพียงแต่ในการเสริมนมให้ลูกนั้นเราจะจำกัดปริมาณนมผสมให้ลูก ก็อย่างที่บอกแต่แรกค่ะว่าเรายึดความต้องการของลูกเป็นหลักก็จริง แต่เราก็ไม่ทิ้งเป้าหมายที่วางไว้ ดังนั้นจุดประสงค์ในการเสริมนมผสมของเราก็คือเพื่อประทังความหิวของลูกเท่านั้น แต่หากลูกต้องการกินนมจนอิ่มก็ต้องดูดนมจากเต้าแม่เท่านั้นเช่นกัน ซึ่งเราจะให้นมผสมไม่เกิน 4 ออนซ์/ วัน จากนั้นก็ค่อยลดปริมาณนมผสมลง ส่วนจำนวนมื้อนั้นก็บริหารจัดการตามความเหมาะสมแต่รวมทุกมื้อนมผสมแล้วปริมาณนมต้องไม่เ� ��ิน 4 ออนซ์ นอกเหนือจากนั้นเป็นนมจากเต้าอย่างเดียว

ส่วนวิธีการบริหารจัดการมื้อและปริมาณนมที่เราใช้จะเป็นดังนี้ค่ะ
เดือนแรก - เดือนที่ 2 (ช่วงฝึกลูกใช้ลิ้น และช่วงเมื่อต้องกลับมาใช้ขวดนม) เป็น 4 มื้อ เช้า/กลางวัน/เย็น/ก่อนนอน มื้อละ 1 ออนซ์
เดือนที่ 3 จะลดทั้งปริมาณมื้อและปริมาณนมเหลือเป็น 1 มื้อคีอ มื้อเช้า 2 ออนซ์ ทั้งนี้เพื่อหลบไปปั๊มนมด้วยพบว่าช่วงประมาณ 6 โมงเช้าเป็นช่วงที่เราปั๊มนมได้มากที่สุด (แต่ก็ได้ไม่เกิน 2 ออนซ์) และลูกไม่ร้องกวนเพราะยังหลับอยู่ หรือหากตื่นก็ให้คุณย่าป้อนนมผสมที่เตรียมไว้เป็นการแก้ขัด และเมื่อเราสามารถทำนมสต็อกได้พอที่จะแทนนมผสมเราก็หยุดให้นมผสมทันที


- ทำอย่างไรกับอาการแพ้นมของลูก

ด้วยว่า Antonio นั้นแพ้นมผสมทุกชนิดแต่เรายังจำต้องพึ่งนมผสมเราจึงเลือกนมที่ส่งผลกับลูกน้อยที่สุดนั่� ��คือนมถั่วเหลือง บวกกับลูกมีอาการแพ้นมแบบไม่รุนแรงนักคือ แค่เกิดผดผื่นและมีอาการท้องอืดท้องเฟ้อหลังทานนมผสม ส่วนวิธีรับมือกับอาการของลูกที่เราใช้ก็คือ

อาการผดผื่น: คุณหมอให้ยามาทาแต่เพราะมันเป็นเสตียรอยด์ เราจึงเลือกที่จะไม่ใช้แม้ว่ามันจะเป็นเสตียรอยด์แบบอ่อนๆก็ตามด้วยในตอนนั้นเราไม่รู้ว� ��าจะต้องใช้นานติดต่อกันแค่ไหน อีกอย่างเราเห็นว่ามันหยุดเดินทางอยู่แค่หน้าและคอลูก ไม่มีการลุกลามเพิ่มเติม และหลังจากเราเลิกนมผสมผดที่ว่าก็เริ่มหดหายไปอย่างช้าๆ จนในที่สุด Antonio ก็กลับมามีหน้าตาเกลี้ยงเกลาหล่อเหลาอีกครั้ง แม้จะใช้ระยะเวลาหลายเดือนก็ตาม

อาการท้องอืด ท้องเฟ้อ: อาการที่บ่งบอกว่าท้องอืดเฟ้อก็คือ การร้องงอแงบิดตัว หรือมีอาการโก่งตัวไปมา ท้องแข็ง เมื่อเคาะท้องจะได้ยินเสียงดังป็อกๆ
วิธีรับมือเพื่อไล่ลมในท้อง: เราจะทามหาหิงค์ที่บริเวณท้อง และฝ่าเท้า หรือจับลูกนอนคว่ำ (ในกรณีที่ลูกยังชันคอ หรือหันหน้าไปมาไม่ได้ต้องเฝ้าระวัง กันหน้าลูกจมกับที่นอน/หมอน จนเกิดภาวะขาดอากาศหายใจ) เมื่อลูกขยับตัวไปมาน้ำหนักตัวจะกดทับท้องไล่ลมออกมาเอง (วิธีนี้เราได้มาเมื่อตอนมี Joannes คุณหมอเด็กของลูกแนะนำค่ะ)ไม่นานลูกก็จะผายลมออกมา แต่หากทามหาหิงค์ก็แล้ว จับนอนคว่ำก็แล้ว อาการยังไม่ดีขึ้นเราก็จะให้ลูกทาน gripe water (หรือ Air-X สำหรับเด็ก) ค่ะ

และทั้งหมดนี้ก็คือวิธีและขั้นตอนที่เราใช้กับลูก ส่วนวิธีและขั้นตอนในการปฏิบัติตนของคนเป็นแม่ประเดี๋ยวจะกลับมาว่าต่อค่ะ ตอนนี้ขอตัวไปจัดการกับเจ้าลิง 2 ตัวที่กำลังยื้อแย้งของเล่นกันอยู่

สู้..สู้ นะคะ ขอเป็นกำลังใจให้

ขอขอบคุณ..คุณหมอ และคุณแม่ๆ ที่เข้ามาให้ความรู้พร้อมกับกำลังใจมากมาย ลองนำวิธีการต่างๆ ที่ทุกท่านแนะนำไปใช้บ้างแล้วนะคะ วันนี้เข้ามารายงานความคืบหน้าค่ะ
1. ลูกสามารถดูดนมแม่ได้แล้ว โดยไม่หงุดหงิดเวลาเอาเข้าเต้า (แต่หงุดหงิดเวลานมไม่พอค่ะ)
2. ผดผื่นแดงที่เกิดบนใบหน้าและลำคอของน้องลดลงจนแทบไม่เหลือแล้วค่ะ แต่เหลือรอยผื่นเม็ดเล็กๆ และผิวที่หน้าผาก และลำคอเวลาจับแล้วสากๆ ไม่ลื่นมือเลยค่ะ
แต่ยังเกิดปัญหาดังนี้ค่ะ
3. เมื่อปั๊มนมหลังจากลูกดูดนมแล้วทุกครั้ง ครั้งละ ประมาณ 10-15 นาที ต่อข้าง ทุก 2 ชม. เกิดปัญหาคือพอลูกกินนมครั้งต่อไป น้ำนมแทบไม่มีเหลืออยู่เลย (สังเกตจากการบีบจี๊ด และลูกหงุดหงิดเพราะน้ำนมไม่ไหล) และพอรุ่งเช้าเจ็บแสบที่หัวนมมาก (ไม่ทราบเกี่ยวกันหรือไม่คะ)
4. ลูกท้องอืดน้อยลงและครางเสียงแพะเสียงแกะน้อยลง แต่ผายลมบ่อยมาก (แถมเหม็นด้วยค่ะ) เรอดังดีค่ะ ดูเหมือนหลับไม่สนิทเลยค่ะ (ทำไงดีคะ)
5. น้องไม่ยอมนอนบนที่นอนหรือเปลเลยค่ะ ต้องให้อุ้มตลอด (จะยอมนอนเฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้นค่ะ แต่กว่าจะยอมนอนก็นานเหมือนกันค่ะ....) กลางคืนจะตื่นทุก ชั่วโมงครึ่งหรือสองชั่วโมง แต่ช่วงกลางวันแทบไม่นอนเลยค่ะ ผิดปกติไหมคะ

ขอบคุณทุกๆ ท่านมากๆ ค่ะ