เหตุเกิดจากการที่น้องธีร์ (อายุ 2 ปี 3 เดือน)ป่วยเป็นหวัด ไข้ขึ้นสูง แล้วไม่ยอมทานยา เป็นเด็กทานยายากมาก (ขนาดพยาบาล 4 คนจับตัวล็อคป้อนยา ป้อนไป 4 รอบ ยังไม่สำเร็จเลยค่ะ) สันนิฐานว่า น่าจะติดหวัดจากแม่ ทั้ง ๆ ที่ตั้งแต่เกิดไม่เคยป่วยเป็นหวัดมาก่อนเลย แข็งแรงดีมาตลอด ไข้ขึ้นสูงมากจนต้องไปนอนโรงพยาบาล ให้น้ำเกลือ ไข้ลดลงได้ด้วยคุณหมอสุธีราสั่งยาลดไข้แบบเหน็บก้น ไข้ถึงได้ลดลงค่ะ

ปัญหาคือ คุณย่ารีบพูดว่า "มีคนบอกว่า นมแม่หลัง 2 ปี ไม่มีประโยชน์แล้ว เห็นไหมล่ะ น้องธีร์กินนมแม่อยู่ก็ยังป่วยเลย"

ไอ้เรามันก็ปากเสีย ใจร้องรีบตอบกลับไปทันทีว่า "ถึงจะป่่วยแต่ก็เป็นน้อยกว่า และหายเร็วกว่าเด็กที่ไม่ได้ทานนมแม่นะค่ะ"

หลังจบบทสนทนาต่างก็แยกย้ายไปสงบสติอารมณ์ แล้วก็ไม่ได้พูดถึงมันอีกเลย แต่เราเชื่อว่า คุณย่าก็ยังเชื่อเหมือนเดิมว่า นมแม่ไม่มีประโยชน์แล้ว เพราะคุณย่าเคยพูดแต่ว่า เอาน้ำเหลืองให้ลูกกินอยู่ได้ ของไม่มีประโยชน์ (แอบเซ็ง)

แล้วช่วงนี่น้องธีร์ยังไม่หายดี วัน ๆ ไม่ค่อยจะทานอะไร เอะอ่ะ ทานนมแม่อย่างเดียว พอไอมาก ๆ ก็จะกินนมแม่ ทำเหมือนนมแม่เป็นยาแก้ไอ น้ำเปล่าก็ไม่ยอมทาน กินนมแม่จนสต็อคไม่เหลือเลย เล่นทานวันละ 30 ออนซ์ ส่วนแม่ปั๊มได้แค่วันละ 20-22 ออนซ์ ตอนนี้ประสบชะตากรรม ไม่มีนมให้ลูกกิน ทั้ง ๆ ที่ลูกยังต้องการอยู่ แย่จริง ๆ พอเจอเหตุการณ์แบบนี้ คุณย่ากลับพูดว่า อ้าวแล้วจะทำยังไง ไม่มีนมให้น้องธีร์กินแล้วจะทำยังไง

เราเองก็แอบเซ็ง 2 ต่อ คิดในใจ ไหนบอกว่าอยากให้เลิกนมแม่ แต่ทีอย่างนี้ จะให้เราไปหานมแม่มาเพิ่มให้ได้ กลุ้มมมมมมมมมมม

อย่าคิดมากเลยค่ะ เพราะคุณย่าเค้าเป็นห่วงนะค่ะ แต่ก็มีคนส่วนมากเลยค่ะ ที่คิดว่านมแม่ไม่มีประโยชน์ แต่ดีที่บ้านนา ไม่มีใครคัดค้านเลยค่ะ แล้วแต่ตัวนา เพราะนาจะบอกตลอด เอาบทความมาให้เค้าอ่าน ว่านมแม่มีประโยชน์แค่ไหน นมวัวมีโทษเพียงใด พ่อกับแม่ก็เข้าใจค่ะ ส่วนสามีไม่ต้องพูดถึงค่ะ เชียร์ตลอด มีความสุขค่ะ ที่ ที่บ้านไม่มีใครห้าม
เพราะเข้ามาอ่านในเวปนี้มีหลายครอบครัวมากเลยค่ะ ที่ชอบคัดค้าน
สู้ สู้ ต่อไปนะค่ะ อย่าเพิ่งท้อนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ...

เป็นกำลังใจให้คุณมี่ค่ะ
น้องธีร์ก็แข็งแรงมาตลอดเลย ส่วนนึงก็เพราะนมแม่ ถึงใครจะว่ายังงัยกับนมแม่ แต่ในที่สุด พระเอกของงานก็คือนมแม่ ถึงคนมากมายที่ใกล้ชิดจะไม่เข้าใจ แต่ถ้าตัวเรามั่นใจ สู้ ซะอย่าง คิดแบบนี้อาจจะสบายใจขึ้นน่ะค่ะ ปอเองก็เป็น เพราะที่บ้าน คุณยายต่อต้านทุกวัน
อย่างของข้าวกล้อง พอไปโรงเรียนก็ป่วยบ้าง แต่หายเร็วกกว่าเด็กคนอื่นๆ คุณครูชมตลอด
เพราะขาดเรียนน้อยมากๆ เป็นอย่างมาก 3วัน
ล่าสุดก็ติดหวัดเพื่อนอีก แต่ไม่มีไข้ ดูอาการวันนี้ก็น่าจะหาย
นมแม่จากเต้าเราเองก็น้อยค่ะ ลูกดูดเฉพาะตอนกลางคืน เดาไม่ได้เลยว่ากี่ออนซ์ น่าจะน้อย
แต่ไม่ว่าจะกี่หยด มันก็มีภูมิต้านทานค่ะ

สำหรับเรื่องป้อนยา เมื่อก่อน ข้าวกล้องกินยายากมากๆๆ จับล๊อคแขนขา กรอกยาเข้าปาก ทรมานทั้งแม่ลูก สงสารลูกมากๆ ยิ่งบังคับยิ่งต่อต้าน
แต่มาเปลี่ยนภาชนะะสำหรับป้อน แล้วก็วิธีหลอกล่อใหม่
เปลี่ยนจาก การฉีดยาโดยหลอดเข้าปาก หรือ ป้อนด้วยช้อน เป็นเทยาใส่แก้วหรือถ้วยใบเล็กๆ ที่เหมือนกับเวลาเราถวายอาหารให้ศาลพระภูมิน่ะค่ะ แล้วก็บอกลูกว่า "ไม่ใช่ยา นี่เป็นน้ำหวาน สีแดงๆ สีเขียวๆ อร่อย.. ถ้าหนูไม่กิน แม่แย่งกินนะ"...ทำท่าจะกินเอง

ก็ได้ผลค่ะ หลอกแบบนี้ กินยาหมดเองเลย ลูกถือแก้วเล็กนั้น เทเข้าปากเอง

เป็นกำลังใจให้นะคะ ยังไงเรารู้ดีค่ะว่านมแม่ดีที่สุด เผื่อว่าการป่วยของน้องธีร์คราวนี้อาจจะทำให้คุณย่าเห็นความสำคัญของนมแม่เพิ่มมากขึ้นก� ��อได้ เพราะนมแม่สำคัญกับน้องธีร์มากๆ โดยเฉพาะเวลาป่วย เนอะ ดีนะที่คุณมี่ยังปั้มให้น้องธีร์อยู่ ต่อไปดีขึ้น น้องธีร์อาจจะยอมทานอย่างอื่นบ้างนะคะ ขอให้หายไวๆนะคะ

สู้ สู้นะค๊ะคุณมี่ เป็นกำลังใจให้ค๊ะ

คุณมี่ ดีใจจังได้เจอกันเมือวานนี้ แอบปลื้มคุณมี่มาตั้งนานแล้วอ่ะ ตัวเองเป้น Role Model ของเราเลยนะ สู้ๆๆต่อไปค่ะ เราก็โดนกดดันให้เลิกจากคนรอบข้างตลอด ก็ได้ที่นี่แหละเป็นที่พึ่งทางใจ ขอให้เราอย่าท้อนะ สู้ๆๆต่อไป ขอให้น้องหายเร็วๆนะคะ

เชื่อว่า คุณย่าคงโดนกระหน่ำให้คิดทางนี้พอสมควร ท่านคงหวังดีกับหลานค่ะ เป็นห่วงหลานก็อาจจะลองเสนอความคิดดูบ้างเผื่อหลานจะดีขึ้น


แต่แอบขำค่ะ เรื่องลูกทานยายากอ่ะ ลูกเรานะขนาดแช่ยาไว้ในตู้เย็น เธอยังยกกระดกเองเลยอ่ะ ลองใช้วิธีให้ทานรสชาติที่ชอบหรือที่ที่ชอบอาจช่วยได้ ลูกเราก็บอกว่าไม่เอารสส้มมันเปรี้ยว เราก็กลัวลูกจะยกกระดกเหมือนยาดองก็ซื้อมา ปรากฎว่าไม่กินอ่ะ

ใจเย็นๆ ค่ะน้องมี่

น้องมี่เป็นคุณแม่นักปั๊มมาได้ถึง 2.3 ปีนี่ก็เจ๋งสุดยอดแล้วค่ะ

อย่ากังวลมากเลยค่ะ จะเครียดป่าวๆ เป็นกำลังใจให้อีกคนนะคะ

อย่าคิดมากเลยค่ะ คุณมี่ ขอให้เรามีจุดยืน และทำใจให้ไม่เครียด คิดซะว่าเพราะเค้าไม่เข้าใจ ก็เลยเป็นแบบนี้ เดี๋ยววันนึงเค้าเข้าใจ เค้าจะรู้เองว่าที่ผ่านมาคุณมี่ทุ่มเทให้กับหลานของเค้าแค่ไหน

ผู้ใหญ่ก็อย่างนี้แหละค่ะ ความคิดเก่าๆบ้างล่ะ ไปฟังคนอื่นเป่าหูมาบ้างล่ะ ของอย่างนี้บางทีต้องใช้เวลาค่ะ สู้ๆค่ะ